Cenaze Olduğunda Kapının Önüne Neden Ayakkabı Konulur?

/ 25 Ocak 2022 / / yorumsuz
Cenaze Olduğunda Kapının Önüne Neden Ayakkabı Konulur?

Cenaze Olduğunda Kapının Önüne Neden Ayakkabı Konulur?

Cenaze olduğunda kapının önüne neden ayakkabı konulur? Cenaze olduğunda kapının önüne ayakkabı konulması çok eski bir gelenektir. Anadolu’da böyle bir geleneğin çok eski dönemlere dayandığı bilinir. Bunların ilki, ölüm artık evlerden ırak olsun manasını taşır. Bu ölen kişinin ardından güdülen yasın yanı sıra artık evlerden ölü çıkmasın, sağlıklı ve mutlu yaşayalım manasındadır. İkinci bir düşünce de o evde bir ölüm yaşandığının yakın çevreye duyurulmasıdır.

Eski çağlarda şimdi olduğu gibi telefon, internet bağlantılı haberleşme araçları bulunmuyordu. Ölü evindeki insanların evlerdeki kayıplarını herkese en naif şekilde bildirme yolu kapının önüne ayakkabı bırakılmasıydı. Bu sayede sokaktan geçen o evin önünden geçen herkes durumu anlar ve yakın çevresine de iletirdi.

Cenazelerin Toplumlarda Yardımlaşma Duygusunu Pekiştirmesi

Cenaze olduğunda kapının önüne neden ayakkabı konulur? Düğün, nişan, kına gibi olaylar güzel olaylar kadar, ölüm gibi üzüntülü olaylar da insanları birbirine bağlayan durumlardır. Böyle zamanlarda Anadolu’da çalışırken gerçekleşen imece ruhu, üzüntülü anlarda da gerçekleşir. Ölü evinde yaşayan yakınlarını kaybeden insanlar, hiçbir şekilde yemek hazırlayacak durumları olmaz. Bu üzüntülü ruh halleri onların yemek yemesini de güçleştirir.

Hayatın devam ettiği gerçeği, insanların beslenmek zorunda olmaları, evde bakıma muhtaç çocukların da yer alması, cenaze evine yardımı gerekli kılar. Yardım yapacak olan insanlar, sessizce ölü evine yemeklerini bırakırlar. Onların bu acılı günlerinde güçten düşmeyecek şekilde beslenmelerini sağlarlar. Dini ritüellere göre, belli bir süre dualarla ölüyü anmaları için ev sahiplerinin yanlarında kalırlar.

Acılar Paylaştıkça Azalır

İnsanlarla sözsüz iletişimin en kolay yoludur. Acılar paylaştıkça azalır. Sevinçler ise çoğalır. Toplum olarak merhametli ve yardımsever bir milletiz. Dini inançlarımız gereği, ölüm bir yok oluş değil, ebedi hayata bir geçiş sürecidir. Bu süreçte ölü yakınlarını teskin etmek, ölünün ardından hayırlı dualarla anmak, vefat eden kişilere yapılması gereken vecibelerdir. Toplum dayanışmasını bu denli güzel şekilde yaşayan nadir milletlerin başında geliriz. Ölü evinin önünde ayakkabı gören, tanısın ya da tanımasın tüm kişiler de ölen kişi için dua okurlar.